main menu
Friday, August 08, 2008
 
ότι τι; όχι μια, δυο και τρεις και τέσσερεις και 100 φορές
θα ξαναγαμούσα τις ίδιες χυσογλύφτρες...τις κόβω στις
φωτογραφίες και μετράω σε ποιανής το στόμα έβαλα το
πουλί μου πιο βαθειά

την αλήθεια; δε χρωστάω σε κανένα πούστη. μα το θεο.
έχω πληρώσει για ακόμα δέκα ζωές...για ότι κι αν κάνω
ακόμα κι αν ήμουνα μπάσταρδος που ποτέ δεν ήμουν, ακόμα
κι αν έκανα κακό στα ίσια σε ανθρώπους που δε φταίνε σε τίποτα

θα είχα το δίκιο με το μέρος μου. Για όλο τον πόνο, τα νεύρα, την
απόγνωση. Δε χτυπάω τατού ξωτικά, τοτέμ κι αλλές μαλακίες γιατί
το δέρμα μου έχει τη δική του ζωγραφική. Πάλεψα με όλους και με όλα
και είμαι ζωντανός. Το μόνο που κουβαλάω είναι ένας χρυσός σταυρός .
 
Comments:
εξαιρετικός για ακόμα μια φορά.Κάθε φορά που σε διαβάζω είναι σαν να μου προσφέρεις ένα κομμάτι απο την ψυχή σου.

Μου αρέσει που το blog σου δεν έχει γίνει πολύχρωμο χριστουγεννιάτικο δέντρο αλλά παραμένει ωμό αυτά τα δυο χρόια.Κείμενο σαν βαθιά μαχαιριά
 
Post a Comment

Subscribe to Post Comments [Atom]





<< Home

Archives
July 2006 / August 2006 / September 2006 / January 2007 / May 2007 / June 2007 / July 2007 / October 2007 / February 2008 / March 2008 / April 2008 / June 2008 / August 2008 / September 2008 / October 2008 / November 2008 / December 2008 / January 2009 / April 2009 / May 2009 / June 2009 / July 2009 / August 2009 / September 2009 / October 2009 / November 2009 / December 2009 / January 2010 / February 2010 / March 2010 / June 2010 / August 2010 / October 2010 / December 2010 / January 2011 / January 2012 / July 2012 / August 2013 /


Powered by Blogger

Subscribe to
Posts [Atom]