main menu
Sunday, June 15, 2008
 
Διαβάζω στην πλαζ...'οι ανομίες της αγάπης'. Είμαστε όλοι θύματα της. Εγώ δε έχω κάνει σκοπό της ζωής μου να υποταχτώ στη θέληση της...εως θανάτου. Ανασηκώνομαι και βλέπω γύρω μου...'τι ένδιαφέρον να 'χουν άραγε ένα μάτσο ξεβράκωτοι κώλοι, τι μου τους προτάσσουν έτσι κατάμουτρα;'...σκέφτομαι.

Πίθηκοι και πιθηκίνες στις πετσέτες, φοράνε γυαλιά ηλίου, πίνουν φραπέ και παριστάνουν με κάθε τρόπο τους ανθρώπους. Οι δε γριες με τα βυζιά τους να κρέμονται -σαν επίτροποι της εκκλησίας- από τα σάψαλά τους... Καλοκαίρι. Ο Κωμικός συγγραφεας των εποχών. Ευτελίζει κάθε πάθος...

Αφοσιώνομαι στο βιβλίο μου. Φλέγομαι κι απ' έξω κι από μέσα. Παρακαλάω να γυρίσεις
 
Comments:
xexe main, καλά τα λες, αλλά όλα έχουν την ομορφιά τους, ακόμα και οι πεσμένοι κώλοι.

προσωπικά δεν αντέχω τους διανοητικά αγάμητους πάνω στο ζήτημα της ύλης, χοχοχο

υπομονή μ' αυτά που βλέπεις :)
 
meta apo mena to chaos ;[]
 
Post a Comment

Subscribe to Post Comments [Atom]





<< Home

Archives
July 2006 / August 2006 / September 2006 / January 2007 / May 2007 / June 2007 / July 2007 / October 2007 / February 2008 / March 2008 / April 2008 / June 2008 / August 2008 / September 2008 / October 2008 / November 2008 / December 2008 / January 2009 / April 2009 / May 2009 / June 2009 / July 2009 / August 2009 / September 2009 / October 2009 / November 2009 / December 2009 / January 2010 / February 2010 / March 2010 / June 2010 / August 2010 / October 2010 / December 2010 / January 2011 / January 2012 / July 2012 / August 2013 /


Powered by Blogger

Subscribe to
Posts [Atom]