απιστια

Αυτα που σκεφτομαι
δε τα ομολογω ουτε στα ποιηματα μου.
Οι δρομοι εχουν παραγεμισει με ταξιδιωτες
και εξεγερμενους. Στα λογια μου
θελω να οριζω δυο τρια πραγματα -ειναι
ενας τροπος να οργανωνω τις σκεψεις μου-

Ζουμε σε δυο παραλληλους κοσμους.
Προσπαθουμε κι οι δυο να ξεχασουμε
ο ενας τον αλλον. Όμως τα ονειρα
ειναι η ουρα του Σατανα -οταν σε θυμαμαι
ξανα και σε αναζητω- δε το θελω ειλικρινα.

Οσο κι αν περνανε τα χρονια...εχω την
εντυπωση πως η θεση μου ειναι στον
πατο της θαλασσας. Γιατι πια δε βαστω ν'
αφηνω εξω μου αυτα που με κυριευουν,
καθολου. Κι αναπνεω μεσα σε ολα τα λαθη
και τα παθη μου.

Ωσοτου να κτισω κι εγω
τη δικη μου θρησκεια και σαν υποκριτης
ιερεας να ψελνω σ' ένα σώμα, σ'έναν θεό
και θα ανασκευαζω τις πηγες για λογους
καθαρα επιβιωσης μηπως και με αποτελειωσει
ο δολος του αληθινου ερωτα.  ¶ 10:31 PM